Autor: Gałczyński

Wskazała na piersi palcem,
swoim palcem, królem w pierścieniu,
i prosiła, żeby wierszem, żeby walcem
umuzycznić ją, rzewnie znieśmiertelnić.

Więc dotknąłem klawiszów palcami
dla tych rzęs, dla tych ust, dla tej ręki;
pod oknami i za oknami
zadźwięczały tony piosenki.

I pół świata stało się moim,
kiedym takty strof doskonalił
o tych palcach pachnących powojem,
o wieczornych rzęsach Natalii.

Zerknij też na te wiersze:

1. Narodziny
2. Liryka i druk
3. Muszla
4. Pieśń o narodzeniu Pańskim (Bóg się rodzi, moc truchleje)
5. Pieśni