Dom

Autor: Herbert

Dom nad porami roku
dom dzieci zwierząt i jabłek
kwadrat pustej przestrzeni
pod nieobecną gwiazdą

dom był lunetą dzieciństwa
dom był skórą wzruszenia
policzkiem siostry
gałęzią drzewa

policzek zdmuchnął płomień
gałąź przekreślił pocisk
nad sypkim popiołem gniazda
piosenka bezdomnej piechoty

dom jest sześcianem dzieciństwa
dom jest kostką wzruszenia

skrzydło spalonej siostry

liść umarłego drzewa

Zerknij też na te wiersze:

  1. Koło domu
  2. Nasz strach
  3. Pamięć dzieciństwa
  4. Przetrzyma
  5. Rachunek dla dorosłego

2 komentarzy do wiersza “Dom”

  1. karolina napisał(a):

    bardzo fajny wiiersz

  2. adekkkkkkkk napisał(a):

    bardzo ciekawy

Zostaw komentarz

Google
Sieć www.dobrze.pisz.pl