Autor: Herbert

Nazywa się 176 i mieszka w dużej cegle z jednym oknem.
Wychodzi – mały ministrant ruchu i rękami ciężkimi jak z ciasta
salutuje przelatujące pociągi.
Na wiele mil wkoło – pustka. Równina z jednym garbem i grupa
samotnych drzew pośrodku. Nie trzeba mieszkać tu trzydzieści
lat, aby wyliczyć, że jest ich siedem.

Zerknij też na te wiersze:

1. Pan Cogito a ruch myśli
2. Doba
3. Harmonia
4. Zabite drzewo
5. Pieśń na procesję Bożego Ciała