Autor: Herbert

Woda nisko. W wodzie światło złote i płaskie. W srebrnych trzcinach
palce wiatru oplatają jedyną ocalałą kolumnę.
Czarna dziewczyna obejmuje harfę. Jej wielkie egipskie oko płynie
wśród strun jak smutna ryba. Daleko za nim małe palce.

Zerknij też na te wiersze:

1. Wit Stwosz: Uśnięcie NMP
2. Pogrzeb młodego wieloryba
3. Los mię już żaden nie może zatrwożyć
4. Przesłanie Pana Cogito
5. Ofiarowanie Ifigenii