Autor: Herbert

Stoimy pod murem. Zdjęto nam młodość jak koszulę skazańcom.
Czekamy. Zanim tłusta kula usiądzie na karku, mija dziesięć,
dwadzieścia lat. Mur jest wysoki i mocny. Za murem jest drzewo
i gwiazda. Drzewo podwędza mur korzeniami. Gwiazda nagryza
kamień jak mysz. Za sto, dwieście lat będzie już małe okienko.

Zerknij też na te wiersze:

1. Słowianin
2. Omyłka nad Dunajcem
3. Doba
4. Błękit i kamień
5. Pudełko zwane wyobraźnią