Autor: Krasiński

Iluż ich zwiędło w samym życia maju -
Czy w własnych domach – bez domu l kraju -
Czy na wygnaniu! – I milczeli długo
Z dziwnym uśmiechem nad zadziwem świata,
Co Im chciał darmo ojczyzną być drugą -
Milczeli z dziwną litością przez lata -
AŻ wpadli w niemoc – lecz w skonu godzinie
Dań Im wzrok w przyszłość cudowny – proroczy -
I ona Święta widzieli na oczy,
Co nie zginęła i nigdy nie zginie!

Zerknij też na te wiersze:

1. Ja już nie ten
2. Pożegnanie z Lindorą w górach
3. Duma
4. Myśli jesienne do Xiążęcia Adama Czartoryskiego