Autor: Krasiński

Nie kłuj mnie w serce wyrzuty cierpkiemi!
Ten tylko pisze, kito żyje na ziemi;
Ja nie na ziemi żyłem, ale w niebie,
Dlaltegom, drogi, nie pisał do ciebie!
Zn6w wąż mnie oplótł, wąż, jak świat masz, stary,
Znów piłem szczęście z złotej trucizn czary!
Gdy iksiężyc wschodził, szedłem na gór sziczyty,
Czoło me kładłem na śpiące błękity,
Gwiaadym brał w piersi i tysiąc senc miałem,
Wszystkimi czułem, wszystkimi śpiewałem,
I nad mórz włoskich złoconą otchłanią
Witałem inną duszy mojej panią!

Zerknij też na te wiersze:

1. Pasterz do owieczki straconej
2. Do motyla
3. Mazurek