Autor: Krasiński

Solitudo dulcis amaritudo.
Są przeznaczenia, które trwają wiecznie
I zabić muszą na końcu – koniecznie!
Są też i mnę, które trwają długo,
Aż duch się wzniesie – weźmie postać drugą -
I zbrojny wolą – tą aniołów siłą,
Przemieni w niebo to, co piekłem było!
Dziś ci powiadam: – konieczność zwalczona -
Już mnie nie więzi złych czasów okucie -
Wszystko, co z piekła – w sercu moim kona -
Zostaje tylko niebieskie uczucie,
Jak kwiat bez, kolców – jak światło bez cienia!
- Tak przełamana jest moc przeznaczenia! -

Zerknij też na te wiersze:

1. Ja już nie ten