Autor: Krasiński

Weź ten prosty krzyż biały – niechaj strzeże ciebie
Podczas długiej i smutnek żywota podróży -
Na tym wiecznym nadziei i złudzeń pogrzebie
Noś go w dłoni, jak lilią – bo nie znałaś róży!

A gdy wcześniej czy później w samotnej żałobie
Pasmo się życia mego na tej ziemi skończy,
Krzyż ten, o Mario, sama złożysz mi na grobie -
A on nas wtedy jeszcze wspomnieniem połączy!

Zerknij też na te wiersze:

1. Ja już nie ten
2. Pieśń poranna (Kiedy ranne wstają zorze)
3. Do skowronka
4. Przypomnienie dawnej miłości
5. Pieśń podczas pracy w polu