Czynowniki
Autor: Norwid
1
Czynowników! – o! czynowników
Naspotykałem w życiu dużo;
Nie pomnę liczby ich guzików
Ani ku czemu wszystkie służą? -
2
To wiem tylko: że świat się zmienia,
Wojen bronie i natarć szyki,
Chorągwie ludów i natchnienia -
A oni zawsze czynowniki!
3
Zrywa się morze, jak słup solny,
I hurragan nim miota dziki,
I sądnych trąb zabrzmiał hymn wolny:
A oni?… jeszcze czynowniki!
4
Zielenią strojne dawniej góry
Zmienia nawałność w step Afryki,
Warownie nikną… i mondury!…
- Oni? z démisją-czynowniki.
Zerknij też na te wiersze: