Autor: Norwid

I
Jak dziki źwierz przyszło Nieszczęście do człowieka
I zatopiło weń fatalne oczy…
- Czeka – -
Czy człowiek zboczy?

II
Lecz on odejrzał mu – jak gdy artysta
Mierzy swojego kształt modelu -
I spostrzegło, że on patrzy – co? skorzysta
Na swym nieprzyjacielu:
I zachwiało się całą postaci wagą
- – I nie ma go!

Zerknij też na te wiersze:

1. Podróż z Dobiecka na skałę
2. Pasterz do owieczki straconej
3. Przeciw fanatyzmowi
4. Pieśń wieczorna
5. Przypomnienie dawnej miłości