Piękno czasu

Autor: Norwid

Zgasły lilie i róże omdlewające,
Odejma im dziś wiatr liście jedwabne:
Dziś nie szuka nikt Piękna… żaden poeta -
Żaden sztukmistrz – amator – żadna kobieta -
- Dziś szuka się tego, co jest powabne,
I tego – co jest uderzające!…

*
Powab i grzmot… dwie siły,
Skąd-kolwiek-bądź by były!…
To – dwa wdzięki Uranii, dwa jej ramiona.

*
Czy obejmą?… uścisną?… i czy Tobie
Łzy obetrą?… – przypomnisz w grobie -
- – - (pieśń nie skończona).

1880 Paryż

Zerknij też na te wiersze:

  1. Korydon smutny na śmierć Palmiry
  2. Pieśń przyjacielska przy kielichu
  3. Pieśń poranna (Kiedy ranne wstają zorze)
  4. Laura i Filon
  5. Ja już nie ten

2 komentarzy do wiersza “Piękno czasu”

  1. ciocia samo zloo napisał(a):

    kuurde nie no jedyny jako taki normalny wiersz norwida i on go nie skonczyl?? ;/

  2. taktoja napisał(a):

    ciocia widzę normy ustala. ciocia się pójdzie przewietrzyć – - (!)

Zostaw komentarz

Google
Sieć www.dobrze.pisz.pl