Autor: Norwid

1
Nie Bóg stworzył przeszłość i śmierć, i cierpienia,
Lecz ów, co prawa rwie,
Więc nieznośne mu – dnie;
Więc, czując złe, chciał odepchnąć spomnienia!

2
Acz nie byłże jak dziecko, co wozem leci,
Powiadając: “O! dąb
Ucieka!… w lasu głąb…”
- Gdy dąb stoi, wóz z sobą unosi dzieci.

3
Przeszłość jest i dziś, i te dziś daléj:
Za kołami to wieś
Nie – jakieś tam… cóś, gdzieś,
Gdzie nigdy ludzie nie bywali!…

Zerknij też na te wiersze:

1. Żale Sarmaty nad grobem Zygmunta Augusta
2. Przeciw fanatyzmowi
3. Pieśń dziada Sokalskiego w kordonie cesarskim
4. O nieszczęściach Ojczyzny i rzezi humańskiej
5. Pieśń o deszcz