Komentarze do: Sieroty

Autor: Madzia

Madzia — Thu, 29 Sep 2011 17:29:23 +0000

Mam dopiero 11 lat

Autor: Madzia

Madzia — Tue, 27 Sep 2011 16:22:27 +0000

Aisha ja też pisze wiersze, a twój jest wspaniały.W prawdzie mam opiero Napisałam „Biedne Dzieci” i „Inne Dzieci” o sierotach. Cieszę się, że ty też doceniłaś ten wiersz.

Autor: Aisha

Aisha — Sun, 11 Sep 2011 19:22:36 +0000

Moje wiersze nie sa do kitu, a Norwid to dla mnie symbol – jego zycie bylo jednym wielkim pasmem tragedii, zmarl w zapomnieniu i niedostatku, z choroby i samotnosci… Nigdy nie byl doceniony za zycia – wysmiewano sie z jego poezji – a jednak dopiero dzis stal sie slawny, a jego utwory sa w podrecznikach szkolnych…! Szkoda, ze prawdziwie wielkich ludzi poznaje sie dopiero, kiedy juz odejda… ;-(

Autor: KaRoLLa

KaRoLLa — Tue, 31 Mar 2009 13:11:08 +0000

ŻaL.pl (do aishy)i pewnie te twoje wiersze też są do kitu!!!!!! HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAH

Autor: Aisha

Aisha — Fri, 28 Nov 2008 20:12:46 +0000

Sama pisze wiersze i napisalam raz wiersz o sieroctwie… To tak na marginesie. Poza tym, sierota to nie tylko ten, kto straci rodzicow… Jest cos takiego jak sieroctwo duchowe; emocjonalne etc. – romantyczna alienacja, powiazana z traumatycznymi przezyciami z dziecinstwa i wczesnej mlodosci, wyrobily we mnie niezmienne przekonanie o wlasnym sieroctwie – o byciu niezrozumianym i nie akceptowanym, o doswiadczeniu jawnej i skrytej wrogosci, o upokorzeniach i o ubostwie… To jest sieroctwo…! O rozwodzie rodzicow i ich niezdolnosci do kochania swego dziecka bardziej niz siebie, o ich obojetnosci i braku zainteresowania losem dziecka; o sierocincu, o prawdziwym przesladowaniu, o glodzie, bezdomnosci, o biedzie i nadziei na lepsze czasy – wiem az nazbyt duzo jak na moje dwadziescia lat…! Piekny wiersz!