Autor: Słowacki

Bo to jest wieszcza najjaśniejsza chwała,
Że w posąg mieni nawet pożegnanie.
Ta kartka wieki tu będzie płakała
I łez jej stanie.

Kiedy w daleką odjeżdżasz krainę,
Ja kończę moje na ziemi wygnanie,
Ale samotny — ale łzami płynę —
I to pisanie…

Zerknij też na te wiersze:

1. Sonety
2. Na dziwny a niespodziewany odjazd poety Konstantego
3. Los
4. Wzdłuż ulic
5. Niebo i piekło