Dusza się moja zamyśla głęboko
Autor: Słowacki
Dusza się moja zamyśla głęboko,
Czuje, że tu jak słońcu zajść potrzeba,
A innym ludziom zabłysnąć na oko…
Jakiego kraju i jakiego nieba
Światło – powita mię w progu żywota?
Nie wiem – lecz rad bym żył z polskiego chleba…
Bądżże mi lepsza, o młodości złota,
Niż ta… która mi tutaj się skończyła,
Strzegącemu się szlachetnością – błota.
Bądżże mi blisko… o matczyna – miła
Duszo!… abym mógł znów ukochać ciebie,
Nie wiedząc – żeś mię tutaj raz – rodziła.
Zerknij też na te wiersze: