Autor: Słowacki

Kiedy pierwsze kury Panu spiewają,
Ja się budzę – i wzrok do gwiazd niosę,
Kiedy kwiatki w rosie czoła maczają,
Ja ożywam Pańską pijąc rosę.
Cherubiny wtenczas rzędem stają
I puklerze z ognia – złotowłose
Przeciw duchom złym mają zwrócone,
Płaszcze, tarcze – jak żelaza czerwone.

Pan mię wtenczas na rannym świtaniu
Za blademi gdzieś słucha niebiosy,
Serce moje się roztapia w śpiewaniu,
Sny ostatnie – przechodzą przez włosy.

Zerknij też na te wiersze:

1. Wiersz powszedni
2. Przypomnienie
3. Do Franciszka Szemiotha
4. Twe złote włosy
5. Czyż dla ziemskiego tutaj wojownika…