Autor: Słowacki

O Gibelinie, laurowy upiorze,
Powiedz, przez ile ty smutku i nędzy
Litość anioła i wężowość jędzy
Mogłeś urodzić i w sercu wytrawić.
Bo gdyby Chrystus mnie sam nie mógł zbawić
Za to, żem bratniej zgody zapominał,
Bez Boga będę ciepiał – i przeklinał -
Bo doświadczyłem, jak tu dużo można,
Kiedy mię naprzód tłum ludzki osądził…

Zerknij też na te wiersze:

1. Z mitologii
2. Listku, dziś suchy, przypomnij mi strony…
3. Aerumnarum plenus
4. Do podlotka
5. Oczekiwanie