Autor: Twardowski

Jeszcze się trzymasz własnego szczęścia za włosy
odkładasz sobie w byle garnuszku
piszesz pamiętnik to znaczy stawiasz sobie pomnik
dlatego powietrze karmi cię skąpo
nie prowadzą niewidzialne ręce
to co wielkie nie przychodzi mimo woli
ból daremny – bo nie umierasz

nie umiesz oddać siebie
jakże masz dostać wszystko

Zerknij też na te wiersze:

1. Lekcja bolszewicka
2. Urszula
3. Mniej więcej
4. Do matki
5. Anioł poważny i niepoważne pytania